Dat het ons vrijdag niet gelukt is om in de Staten van Zeeland meerderheidsteun te krijgen voor ons (VVD en PVZ) standpunt met betrekking tot het ontwerp-rijksinpassingsplan Hertogin Hedwigepolder valt uiteraard te betreuren. De andere kant van deze weinig blinkende medaille is echter dat wij van twee dappere dames van de CDA-fractie, t.w. Patricia de Milliano (Oostburg) en Annemiek Koppejan (Zoutelande) steun mochten ondervinden. De CDA-fractie zal daar niet blij mee zijn geweest. Toch hebben zij het aangedurfd. Geweldig!

Patricia en Annemiek verdienen onze dank en respect, vind ik. Dat wilde ik dan ook graag uitspreken en ik ben zo vrij om dat te doen namens de hele Partij voor Zeeland en al onze sympathisanten.
Moedige vrouwen temidden van een politiek gezelschap, dat het niet aandurfde - de SP-fractie uitgezonderd - om de Zeeuwen recht in de ogen te kijken. Een grote meerderheid gaf er de voorkeur aan om met de rug naar al die mensen, die tegen ontpoldering zijn (en blijven), te gaan staan. Samen vormen zij een ruime meerderheid van de bevolking in onze provincie.
Provinciale Staten hebben daarmee laten zien wat hun beloftes, nadrukkelijk uitgesproken in besluiten, amendementen, moties en brieven richting Den Haag, al die tijd waard zijn geweest. Die beloftes, zo blijkt nu, stonden al die tijd op het drijfzand van draaikonterij en slaafse volgzaamheid van wat de dubieuze Haagse elite uiteindelijk zou dicteren. Is dat verraad? Ja, dat is verraad!
In het debat werd mij deze vraag toegeroepen: "Wanneer houdt de heer Robesin hier ooit mee op?" Ik heb toen zonder er een seconde over te hoeven nadenken geantwoord: "Nooit!" En Kees Bierens van de VVD:"Pas als die polder onder water staat." Dank collega's van de VVD voor de goede samenwerking.
Partij voor Zeeland, VVD en SP, met steun van twee moedige CDA-collega's
voeren vanaf nu een geïsoleerde strijd; er komen gelukkig nog genoeg momenten om het proces, dat nu in gang is gezet te frustreren. Intussen wordt ook het juridische gevecht in gang gezet, want de eigenaar is niet van plan zijn bezit vrijwillig af te staan. Valse hoop? Vul zelf maar in.
Ik weet nu exact wat ik aan mijn Statencollega's heb; ik heb er geen hoge pet van op. Graag wilde ik mij nog een aantal jaren in Provinciale Staten van Zeeland nuttig maken voor het belang van Zeeland. Ik doe het werk graag, hoe lastig het soms ook is, maar ik had nooit gedacht dat ik te maken zou krijgen met zo'n groot gehalte "slapjanussen".

Die twee moedige vrouwen van het CDA geven mij brandstof om desondanks toch door te gaan. Uit de uitslag van volgende provinciale verkiezingen (maart 2011) zal blijken dat het de moeite waard was. Daar ben ik van overtuigd.

Ik wil vooral niet vergeten om de actievoerders op het Abdijplein te bedanken en alle mensen binnen en buiten Zeeland, die er alles aan doen om Zeeland te behoeden voor een historische vergissing: een mooi en vruchtbaar deel van ons unieke Zeeuwse cultuurlandschap teruggegeven aan de zee.
Wie dat niet wenst, kan op mijn steun blijven rekenen, al moet ik er honderd jaar voor worden.
Ontpoldering is zelfvernietiging!

Johan Robesin
Voorzitter Statenfractie Partij voor Zeeland (PvZ)