Uit de meer dan honderd reacties die ik tot vandaag via de klachtenlijn uit heel de provincie heb ontvangen, is me wel duidelijk geworden, dat de overheid en natuurorganisaties zich bijzonder lauw opstellen in de aanpak van de distelterreur (!), die van ons prachtige landschap een grote vuilnisbelt maakt.

Mensen worden van het kastje naar de muur gestuurd of afgewimpeld met non-informatie. Een hele slechte zaak. Zelfs vakantiegangers bellen op met de vraag: “Wat zijn jullie nou eigenlijk aan het doen met het mooie Zeeland? Het stikt van de distels en waardeloze nieuwe natuur. Het is nog nooit zo erg geweest.”

De ergernis is groot en wordt breed gedeeld. Ook de vrees dat het volgend jaar nog erger zal zijn, want gemaaid of gespoten wordt er nauwelijks. Toch loopt iedereen, die op zijn land of in de tuin met distels te maken heeft, de kans beboet te worden, ook al komt het zaad van elders aangewaaid. Onze Statenfractie heeft niet voor niets tegen de provinciale distelveror-dening gestemd op 17 juni j.l. Dat stuk papier werkt niet, want van handhaving is nauwelijks of in het geheel geen sprake. Waarschuwingen en boetes worden alleen uitgedeeld aan diegenen (vooral landbouwers) die absoluut niet verantwoordelijk zijn voor de narigheid, maar in de buurt van een natuurgebied wonen, waar het vol staat met distels. Soms wordt er gemaaid. Te weinig en te laat, want de distelpluizen waaien momenteel uit in alle richtingen alsof het sneeuwbuien zijn. Schilders moeten hun werkzaamheden staken omdat de pluizen met honderden tegelijk aan de verf vastkleven.

Ik vind het ronduit een schandaal en ik ben blij dat onze hele partij er zo over denkt. We zijn hard op weg om van Zeeland terug een groot moerasgebied te maken, met morsige natuur, ontpoldering en heel veel insecten, die hier niet thuishoren en allerlei ziektes (de Zeeuwse koorts!) aandragen. De malariamug staat in de startblokken om opnieuw toe te slaan.

Wie de klachtenlijn van de Partij voor Zeeland wil bellen, het nummer luidt:  0115 44 15 47.

Via internet kunt u een bericht sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Ik verzamel alle klachten en maak er een zwartboek van, dat in september wordt neergelegd bij Gedeputeerde Staten, met aanbevelingen voor een hoogst noodzakelijke aanpak van dit volslagen uit de hand gelopen, zeer stekelige probleem.

Johan Robesin,

voorzitter Statenfractie Partij voor Zeeland

In het krantenartikel (PZC 12-06) probeert antropoloog de heer H. Tak, docent aan de Roosevelt Academy in Middelburg, een verklaring te geven voor het hoge aantal PVV stemmers in Zeeuws-Vlaanderen. De docent oppert dat er sprake is van wat hij het ‘grenssyndroom’ noemt.

Waarom een dieperliggende verklaring zoeken; liggen de zaken niet wat meer voor de hand?

Zou er wellicht een verklaring gezocht kunnen worden in de controversiële behandeling van het ontpolderingsvraagstuk; met name aangaande de Hertogin Hedwigepolder?

Politieke Partijen die claimden tegen ontpoldering te zijn, met name kort voor verkiezingen, lieten vervolgens onze Zeeuws-Vlaamse bevolking (ruim 80% is tegen ontpoldering), zonder blikken of blozen, vallen als een baksteen.

Als u het mij vraagt, heeft de kiezer dit ‘kiezersbedrog’ op 9 juni j.l. gewoon afgestraft; niet meer en niet minder.

N.B. Voorgeschiedenis van de heer Tak: eerder heeft hij de acties tegen ontpoldering bestempeld als morele paniek (ingebeelde, niet te beredeneren angst).

François Babijn

voor het krantenartikel, klik 'lees meer'

Je kunt je afvragen wat die lijsttrekkers in Zeeland komen doen als ze nauwelijks weten waar het in deze provincie over gaat; de verkeerde aannames hebben, open deuren intrappen, met blinde ogen naar de toekomst kijken, nietszeggende preken afsteken, zoals CU-er Rouvoet. Nu is de Christen Unie opeens tegen een vierde verdieping van de Westerschelde, maar waar stond die partij toen het klem liep tussen Nederland en de zuiderburen over de derde verdieping? Juist ja, aan de kant van de Belgen. Zeeuwse belangen speelden geen rol; nu kennelijk wel. Gelooft u het?

Voor zolang wordt vastgehouden aan dit verkiezingsprogramma, zegt hij er nadrukkelijk bij.

“We hebben het onder water zetten van de Hedwigepolder en de derde verdieping gesteund, omdat er geen alternatief was en we de afspraken met België wilden nakomen. Maar daarmee is het klaar”, verklaart hij stoer. Hij vergeet dat er 3.000 ha te ontpolderen Zeeuws akkerland op de agenda staan. Ja, nog steeds. Wat gaat hij daarmee doen, als de “natuurlijken” zich weer gaan roeren en vinden dat de zoute natuur opnieuw een herstelronde nodig heeft? Dat kan zomaar gebeuren als medio 2014 (zie rapport Commissie Nijpels) de grote evaluatie heeft plaatsgevonden.

Rouvoet verwart, zoals zoveel Haagse politici, de derde verdieping van de Westerschelde met het onder water zetten van de Hedwigepolder. Beide onderwerpen worden genoemd in de Scheldeverdragen, maar hebben geen enkele koppeling. Die koppeling is  door de natuurclubs bedacht om de derde verdieping te kunnen chanteren. Nu Vlaanderen zijn derde verdieping krijgt, maakt niemand zich daar nog druk om de Hedwigepolder. Zelf hebben de Belgen geen geld om hun natuurafspraken na te komen. Hoe zouden ze dat dan van Nederland kunnen eisen? De noodzaak om te ontpolderen is volstrekt afwezig. Dat zou Rouvoet, als lid van een kabinet dat daartoe eensgezind heeft besloten, minimaal moeten weten, maar hij kijkt de andere kant op, dan is het er niet. Er was wel degelijk een goed alternatief, maar machtspolitiek had voorrang.

Spierballentaal zonder enige inhoud. Meer waarde kun je aan het gesprek van de PZC met CU-lijsttrekker Rouvoet - onze nationale gezinsvoogd - nauwelijks toekennen. Zeeland zou volgens hem moeten kiezen voor vernieuwende vormen van energieopwekking, nou ga ik echt rillen. Sinds GroenLinks Gedeputeerde Marten Wiersma een waarlijk dominante rol in het Zeeuwse bestuurscollege vervult, gaat het over niets anders dan duurzaamheid, klimaatverandering en alternatieve energie transitie. Dat gaat zo goed dat ons provinciale energiebedrijf Delta er financieel bijna aan onderdoor dreigt te gaan.

Windmolens, mijnheer Rouvoet, nog steeds gezien als een vernieuwende vorm van energieopwekking, leveren niets op, kosten alleen maar heel veel subsidie. Kernenergie blijft

nog steeds de beste innovatie en daar zet Zeeland, ondanks de “suggestieve opmerkingen” van GroenLinks (Statenlid Izac Vogelaar van de VVD zei dat in de Statenzitting van 21 mei  zo treffend) gelukkig op in.

Johan Robesin, voorzitter Statenfractie Partij voor Zeeland (PvZ)