De Commissaris van de Koningin in Zeeland, Karla Peijs, beweert met grote stelligheid dat een vierde verdieping van de Westerschelde "gegarandeerd uitgesloten is". Wij willen haar graag geloven, maar Staatssecretaris Huizinga van Verkeer en Waterstaat en LNV-minister Verburg voelen er niets voor "over hun graf te regeren" en onthouden zich van een concrete uitspraak. Mevrouw Huizinga: "Als de Belgen er om vragen, zien we wel." Mevrouw Verburg zegt zich te verwonderen over de "garantie" van mevrouw Peijs, die "daar als CdK van Zeeland, niet over gaat".

De Antwerpse havenbaronnen hoeven dus voorlopig nog niet achter de oren te krabben. Moet de vaargeul dieper, dan weten zij zich welkom in Den Haag en kan er wat mevrouw Huizinga betreft altijd gepraat worden. Dat stemt de heren vanzelfsprekend tot ruim optimisme, vooral nu onlangs ook de Eerste Kamer in meerderheid akkoord is gegaan met de uitvoering van het pakket Scheldeverdragen, waarin ondermeer de zekerheid is opgenomen voor een tij-onafhankelijke toegankelijkheid van de Antwerpse haven. De Belgische baggerschepen waren maar alvast aan het werk gegaan (tot groot ongenoegen overigens van de Nederlandse senatoren), maar nu kunnen ook de Nederlandse collega's uitrukken. In het najaar waarschijnlijk. Het ratificeren van de verdragen heeft formeel de weg vrijgemaakt voor een verdieping naar 13, 1 meter. Is dat echt de laatste, zoals de Zeeuwse CdK ons wil doen geloven?

Goed nabuurschap

Feit is, dat geen enkele Nederlandse minister of staatssecretaris de beweerde zekerheid van mevrouw Peijs wenst te delen. Het goede nabuurbuurschap met de Belgen is kennelijk van broos gehalte. Maar goed, de Belgen hebben voorlopig weer hun zin en in Antwerpen kunnen de plannen voor een nog grotere containercapaciteit onverstoord worden uitgewerkt en gerealiseeerd. Antwerpen wil bereikbaar blijven voor nog grotere (de grootste) container-schepen.Waarmee het toekomstperspectief van de Westerschelde zorgelijker wordt dan ooit.

De Vlaamse regering reageerde opgetogen na het einddebat in de Eerste Kamer. Het Vlaams parlement had de verdragen van 2005 immers al begin 2007 goedgekeurd. Het duurde veel te lang aan Nederlandse zijde. De ergernis over het getalm, hoofdzakelijk ingegeven door de ontpoldervoorwaarde (herstel van estuariene natuur in de zeearm) liep zo hoog op dat de goede relatie met buur Nederland dreigde te kantelen. En dat had politiek Den Haag er uiteindelijk niet voor over, evenmin als een kabinetscrisis, al bracht een aantal volksvertegenwoordigers behoorlijk zwaar geschut in stelling.

De scherpte van het debat werd uiteindelijk weggeslepen met de instelling van (weer maar eens) een Staatscommissie om na te gaan of de ontpolderparagraaf toch zou zijn te verzachten. Maar dan moest de tekst in de verdragen wel onveranderd blijven. Eind oktober zal die commissie (Nijpels) haar huiswerk klaar hebben. Of deze dan ook werkelijk met andere opties komt dan het onder water zetten van de prachtige en vruchtbare Zeeuwse Hedwigepolder, is een vraag, die de gemoederen van agrarisch Zeeland geen seconde met rust laat.

Staatscommissies hebben over het algemeen de eigenschap dat de leden ervan gelijke visies hebben en samen goed weten te luisteren naar wat de opdrachtgever het liefst als uitkomst ziet.

De tegenstanders van ontpoldering klampen zich weliswaar aan die laatste strohalm vast, maar zijn vooralsnog sceptisch. Het vertrouwen in een eerlijke oplossing is er nauwelijks nog. "Als die ontpoldering nu niet zal doorgaan, gebeurt dat wel bij volgende verdiepingen. Want die zullen er beslist komen", zo wordt geredeneerd.

WCT

Het is trouwens nog maar afwachten of de derde verdieping, zoals wordt aangenomen, geen noemenswaardige natuurschade zal veroorzaken. En dan? De havenwereld van Antwerpen zal het allemaal een zorg zijn. Natuur of niet, de Westerschelde zal ook in de toekomst bevaarbaar moeten blijven voor zeereuzen, die Antwerpen als bestemming kiezen. Dat is de enige keiharde realiteit.Is de vaargeul op enig moment niet diep genoeg, dan zullen de bagger-schepen opnieuw hun werk moeten doen. Er ligt nu eenmaal een Scheldetractaat, dat dit heel duidelijk regelt. Zo lang dat niet wordt "opengebroken" helpt er geen moedertje lief aan.

Vandaar dat het Ministerie van Verkeer en Waterstaat de deur op een kier houdt. Wie denkt dat de maximale diepte 13,1 meter blijft, sluit zijn ogen voor de razendsnelle ontwikkelingen in de internationale containervaart, met nauwelijks een handvol grote spelers, die uitsluitend oog hebben voor economisch rendement. Wanneer zij kiezen voor de haven van Antwerpen, gaan de belanghebbende terminalexploitanten voor niets en niemand opzij en is de natuurwaarde van de Westerschelde van ondergeschikt belang. Er is maar één oplossing: de spoedige aanleg van een "deepsea" Westerschelde Container Terminal (WCT) bij Vlissingen.

Alleen via zo'n voorziening is de immer groeiende containervaart op de Westerschelde beheersbaar te maken en kan de vicieuze cirkel van natuurschade-natuurherstel eindelijk worden doorbroken. Pas dan zijn alle belangen en risico's veilig te stellen.

< Vorige		Volgende >

| Word Lid van de PvZ | Intranet PvZ |