Ontpolderen

"Zonder emotie leven, is leven zonder geweten.." Ik ben het volstrekt eens met de heer A. Blok uit Bruinisse, die dat schreef in de PZC- editie van zaterdag 26 januari j.l. Nu de Scheldeverdragen zijn goedgekeurd door de Tweede Kamer, onze zuiderburen er lustig op los kunnen baggeren in de Westerschelde en het ontpolderen weer helemaal in beeld is, heeft die uitspraak des te meer betekenis. De "groene lobby" doet er alles aan om de inwoners van Zeeland te doen geloven dat natuur meer aandacht verdient dan landbouw. Wat de Raad voor Landelijk Gebied betreft zijn emoties niet op z'n plaats. Dat is natuurlijk grof en respectloos! Op z'n minst ten opzichte van hen, die de Watersnoodramp van 1953 hebben meegemaakt of daardoor familie en vrienden hebben verloren. De maand februari herinnert velen aan die vreselijke ellende en de lange nasleep ervan.

Een dijk doorsteken om nieuwe zoute natuur te scheppen raakt juist bij deze provinciegenoten de diepste emoties. Emoties, die hen door het jarenlange bedrieglijke politieke gehakketak over het natuurherstel in en langs de Westerschelde dubbel zo hard treffen. Maatschappelijke ontpoldering zou je dat kunnen noemen.

Johan Robesin

Kreeksingel 43, Hoek