Uit de meer dan honderd reacties die ik tot vandaag via de klachtenlijn uit heel de provincie heb ontvangen, is me wel duidelijk geworden, dat de overheid en natuurorganisaties zich bijzonder lauw opstellen in de aanpak van de distelterreur (!), die van ons prachtige landschap een grote vuilnisbelt maakt.

Mensen worden van het kastje naar de muur gestuurd of afgewimpeld met non-informatie. Een hele slechte zaak. Zelfs vakantiegangers bellen op met de vraag: “Wat zijn jullie nou eigenlijk aan het doen met het mooie Zeeland? Het stikt van de distels en waardeloze nieuwe natuur. Het is nog nooit zo erg geweest.”

De ergernis is groot en wordt breed gedeeld. Ook de vrees dat het volgend jaar nog erger zal zijn, want gemaaid of gespoten wordt er nauwelijks. Toch loopt iedereen, die op zijn land of in de tuin met distels te maken heeft, de kans beboet te worden, ook al komt het zaad van elders aangewaaid. Onze Statenfractie heeft niet voor niets tegen de provinciale distelveror-dening gestemd op 17 juni j.l. Dat stuk papier werkt niet, want van handhaving is nauwelijks of in het geheel geen sprake. Waarschuwingen en boetes worden alleen uitgedeeld aan diegenen (vooral landbouwers) die absoluut niet verantwoordelijk zijn voor de narigheid, maar in de buurt van een natuurgebied wonen, waar het vol staat met distels. Soms wordt er gemaaid. Te weinig en te laat, want de distelpluizen waaien momenteel uit in alle richtingen alsof het sneeuwbuien zijn. Schilders moeten hun werkzaamheden staken omdat de pluizen met honderden tegelijk aan de verf vastkleven.

Ik vind het ronduit een schandaal en ik ben blij dat onze hele partij er zo over denkt. We zijn hard op weg om van Zeeland terug een groot moerasgebied te maken, met morsige natuur, ontpoldering en heel veel insecten, die hier niet thuishoren en allerlei ziektes (de Zeeuwse koorts!) aandragen. De malariamug staat in de startblokken om opnieuw toe te slaan.

Wie de klachtenlijn van de Partij voor Zeeland wil bellen, het nummer luidt:  0115 44 15 47.

Via internet kunt u een bericht sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Ik verzamel alle klachten en maak er een zwartboek van, dat in september wordt neergelegd bij Gedeputeerde Staten, met aanbevelingen voor een hoogst noodzakelijke aanpak van dit volslagen uit de hand gelopen, zeer stekelige probleem.

Johan Robesin,

voorzitter Statenfractie Partij voor Zeeland

De stichting de Levende Delta steunt de gemeenteraad van Hulst om de onteigeningsprocedure voor het Plan Perkpolder op dit moment niet door te zetten.

Tijdens een recent werkbezoek heeft het bestuur van Stichting De Levende Delta duidelijk geconstateerd dat de ontwikkeling van het Plan Perkpolder stagneert en dat de provinciale overheid op geen enkele wijze serieuze inspanningen doet inzake grondverwerving of compensatie in de richting van boeren en bewoners in het gebied.

Bovendien werd tijdens het werkbezoek andermaal duidelijk dat de provinciale overheid ten aanzien van de veiligheid in het gebied de grootst mogelijke risico's neemt met de ontpoldering van gedeelten van de Noorddijkpolder, de Perkpolder en de Noordhofpolder.

Met de geplande uitvoering van het Plan Perkpolder zal kostbare landbouwgrond op zoet grondwater worden vernietigd en zal enorme verzilting in het gebied optreden.

De aanleg en ontwikkeling van een jachthaven bij Perkpolder, het gevaarlijkste en nauwste punt op de Westerschelde, zal tot onaanvaardbare risico's op het water leiden.

De economische crisis legt in de ogen van de stichting de Levende Delta, een bom onder het plan Perkpolder; er is geen enkele zekerheid dat de noodzakelijke verkoop van appartementen en tweede woningen zal slagen.

Daardoor worden de investeringen van de provinciale en gemeentelijke overheid uiterst risicovol en eigenlijk onaanvaardbaar: een debacle als in Groningen met de Blauwe Stad kan Zeeland zich financieel en maatschappelijk niet veroorloven.

Stichting De Levende Delta dringt er bij de provincie Zeeland op aan om onaanvaardbare risico’s op het gebied van (zoet) waterveiligheid en financiën in het Plan perkpolder te vermijden.

Zij vindt het onaanvaardbaar dat een streek gedurende meer dan een decennium wordt gegijzeld met plannen waarvan de economische waarde en impuls onrealistisch blijkt.

Ook dringt De Levende Delta er op aan om met de grootste mogelijke zorgvuldigheid en openheid om te gaan met de boeren en bewoners in het gebied. Het kan niet zo zijn dat zij de prijs moeten betalen voor onrealistische plannen van verschillende overheden en projectontwikkelaars.

Zij pleit er nadrukkelijk voor om alsnog het regime van de Crisis- en Herstelwet van de projekten in Zeeuws Vlaanderen af te halen.

Tenslotte pleit zij er voor om nader onderzoek uit te laten voeren naar de mogelijke risico’s van de kwaliteit van het (bitumen)zand waarmee het strandje van Perkpolder recent is opgehoogd.